Informacja: Nie należy przenosić na kalinę hordowinę wartości wydajności miodowej, pyłkowej ani danych o kolorze obnóży dotyczących kaliny koralowej lub innych gatunków Viburnum.
Charakterystyka
Kalina hordowina jest wzniesionym, gęsto rozgałęzionym krzewem, zwykle osiągającym 2–4 m, rzadziej około 5 m wysokości. Młode pędy, pąki i zwłaszcza spodnia strona liści są pokryte szarawym, gwiazdkowatym kutnerem. Liście są naprzeciwległe, szerokojajowate lub eliptyczne, grube, wyraźnie pomarszczone i drobno ząbkowane. Drobne, białe, obupłciowe kwiaty tworzą na końcach pędów płaskie lub lekko wypukłe podbaldachy. Od kaliny koralowej odróżnia ją brak dużych, płonnych kwiatów na obrzeżu kwiatostanu. Owalne pestkowce dojrzewają nierównomiernie: z zielonych stają się czerwone, a ostatecznie czarne, dlatego na jednym krzewie często występują owoce w kilku barwach.
Siedlisko
Gatunek jest związany przede wszystkim z ciepłymi zaroślami, skrajami lasów, żyznymi żywopłotami oraz nasłonecznionymi zboczami. Najlepiej rośnie na glebach świeżych do umiarkowanie suchych, zasobnych w zasady, często wapiennych; dobrze znosi też okresową suszę. W Polsce jest rzadki. Dzikie stanowiska wiązane są głównie z zachodnią częścią Tatr, a w innych regionach bywa spotykany jako zadomowiony krzew pochodzący z nasadzeń. Nadaje się do naturalistycznych żywopłotów i zadrzewień na cieplejszych, niezbyt wilgotnych stanowiskach.
Kalendarz kwitnienia
kalendarz kwitnienia · V-VI
Terminy są ogólnopolskie. O ile kwitnienie może być opóźnione w Twoim rejonie, podpowie Mapa kwitnienia Polski (kwitnienie rzepaku i start wegetacji z obserwacji satelitarnej).
Ocena pożytkowa
nektar
pyłek
spadź
Pewność parametrów: średnia.
Znaczenie pszczelarskie
Kalina hordowina dostarcza pszczołom miodnym nektaru i pyłku w późnowiosennym okresie kwitnienia. Jej otwarte, drobne kwiaty są dostępne także dla innych owadów, przede wszystkim muchówek i chrząszczy. Nektaru jest niewiele, a obserwacje wskazują, że dla pszczół miodnych ważniejszą nagrodą może być pyłek. Brak wiarygodnych danych o wydajności miodowej i pyłkowej w kg/ha. Ze względu na rozproszone występowanie nie jest pożytkiem towarowym, lecz może uzupełniać bazę pokarmową rodzin w maju i czerwcu, zwłaszcza w zadrzewieniach, na skrajach lasów oraz w wielogatunkowych żywopłotach.
Galeria
Zdjęcia gatunku
Gdzie zapisano go w opisie taksacyjnym - wg województw
Opis taksacyjny notuje ten gatunek w 0 województwach, łącznie na 0 ha: . Przy powierzchniach tego rzędu kolejność województw mówi o tym, gdzie gatunek trafił do opisu drzewostanu, a nie gdzie rośnie najczęściej.
Najczęstsze pytania - Kalina hordowina a pszczoły
Czy kalina hordowina jest miododajna?
Tak, jej kwiaty dostarczają nektaru, ale dostępne dane wskazują, że ilość tej nagrody jest niewielka. Nie ma wiarygodnie potwierdzonej wydajności miodowej kaliny hordowiny w kg/ha.
Czy pszczoły zbierają pyłek z kaliny hordowiny?
Tak. Pszczoły miodne odwiedzają jej kwiaty także po pyłek, a w literaturze pyłek jest wskazywany jako ważniejsza nagroda niż skąpy nektar. Nie ustalono jednak wydajności pyłkowej gatunku w kg/ha.
Kiedy kwitnie kalina hordowina?
W warunkach Polski kwitnie przede wszystkim w maju i czerwcu. Na ciepłych, osłoniętych stanowiskach pierwsze kwiaty mogą rozwinąć się już pod koniec kwietnia.
Czy warto sadzić kalinę hordowinę dla pszczół?
Warto włączać ją do mieszanego żywopłotu lub zadrzewienia pożytkowego, szczególnie na glebach wapiennych i stanowiskach okresowo suchych. Nie jest jednak rośliną, na której można oprzeć główny pożytek dla pasieki.
Czym kalina hordowina różni się od kaliny koralowej?
Hordowina ma liście i młode pędy pokryte gwiazdkowatym kutnerem, a jej wszystkie kwiaty w kwiatostanie są drobne i płodne. Kalina koralowa ma natomiast na obrzeżu kwiatostanu duże, białe kwiaty płonne pełniące funkcję powabni.
Czy kalina hordowina daje spadź?
Nie ma wiarygodnych danych, które potwierdzałyby jej regularne znaczenie jako rośliny spadziowej dla pszczelarstwa.
Gdzie rośnie kalina hordowina w Polsce?
Jest rzadka i związana z ciepłymi zaroślami, skrajami lasów oraz wapiennymi zboczami. Dzikie stanowiska są znane przede wszystkim z zachodniej części Tatr, a w innych częściach kraju spotyka się również rośliny zadomowione pochodzące z upraw.
Atlas roślin pożytkowych jest bazą danych chronioną na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych; jej producentem jest Operator serwisu. Pobieranie lub wtórne wykorzystanie całości albo istotnej części zawartości atlasu, a także powtarzalne pobieranie jego nieistotnych części prowadzące do odtworzenia tej zawartości, wymaga zgody Operatora (§ 23 Regulaminu). Korzystanie z pojedynczych wpisów na własne potrzeby jest dozwolone.