Informacja: Nie należy mieszać danych klonu tatarskiego z danymi klonu ginnala. Klon ginnala jest obecnie ujmowany jako Acer tataricum subsp. ginnala, ale różni się cechami morfologicznymi, zasięgiem i może mieć odrębnie podawane parametry pożytkowe.
Charakterystyka
Klon tatarski jest dużym, gęsto rozgałęzionym krzewem albo niewielkim drzewem dorastającym zwykle do około 10 m. Tworzy szeroką, nisko osadzoną koronę. Ma naprzeciwległe, szerokojajowate liście, najczęściej nieklapowane lub tylko płytko klapowane, z wyraźnie ząbkowanym brzegiem. Po rozwoju liści pojawiają się drobne, białawe do kremowych, pachnące kwiaty zebrane w wyprostowane wiechy. W jednym kwiatostanie występują kwiaty męskie i obupłciowe. Owocami są parzyste skrzydlaki, początkowo często czerwonawe, później brunatniejące.
Siedlisko
Naturalny zasięg gatunku rozciąga się od środkowej i wschodniej Europy przez zachodnią oraz środkową Azję aż po Daleki Wschód. W Polsce klon tatarski jest gatunkiem introdukowanym, sadzonym przede wszystkim jako roślina ozdobna w parkach, ogrodach, szpalerach i żywopłotach. Najlepiej rośnie w miejscach słonecznych, na glebach żyznych, świeżych i próchnicznych, o odczynie zbliżonym do obojętnego. Jest mrozoodporny, dobrze znosi okresową suszę oraz warunki miejskie.
Kalendarz kwitnienia
kalendarz kwitnienia · V-VI
Terminy są ogólnopolskie. O ile kwitnienie może być opóźnione w Twoim rejonie, podpowie Mapa kwitnienia Polski (kwitnienie rzepaku i start wegetacji z obserwacji satelitarnej).
Ocena pożytkowa
nektar
45–80 kg/ha
pyłek
8–27 kg/ha
spadź
Pewność parametrów: niska.
Znaczenie pszczelarskie
Klon tatarski dostarcza pszczołom nektaru i pyłku w drugiej połowie maja, gdy wiele wcześniejszych klonów kończy już kwitnienie. Kwiaty są chętnie oblatywane; przy sprzyjającej pogodzie zbieraczki mogą pracować na nich niemal przez cały dzień, najsilniej w godzinach południowych i wczesnopopołudniowych. Polska literatura podaje rozbieżne wartości wydajności miodowej, od 45 do 80 kg/ha, oraz pyłkowej, od 8 do 27 kg/ha. Ze względu na przeważnie ozdobny charakter nasadzeń gatunek rzadko tworzy powierzchnie pozwalające planować samodzielne miodobranie. Jest jednak wartościowym uzupełnieniem późnowiosennej taśmy pożytkowej, zwłaszcza w parkach, przy drogach i w większych żywopłotach. Obnóża pyłkowe mają barwę jasnożółtą.
Galeria
Zdjęcia gatunku
Gdzie zapisano go w opisie taksacyjnym - wg województw
Opis taksacyjny notuje ten gatunek w 1 województwie, łącznie na 0,1 ha: dolnośląskie (0,1 ha). Przy powierzchniach tego rzędu kolejność województw mówi o tym, gdzie gatunek trafił do opisu drzewostanu, a nie gdzie rośnie najczęściej.
Najczęstsze pytania - Klon tatarski a pszczoły
Czy klon tatarski jest miododajny?
Tak. Kwiaty klonu tatarskiego są źródłem nektaru i są chętnie odwiedzane przez pszczoły miodne. Gatunek ma jednak zwykle znaczenie uzupełniające, ponieważ w Polsce jest sadzony głównie w rozproszonych nasadzeniach ozdobnych.
Jaka jest wydajność miodowa klonu tatarskiego?
Polskie źródła podają od 45 do 80 kg miodu z hektara. Rozbieżność może wynikać z warunków siedliskowych, zagęszczenia roślin oraz sposobu oszacowania wydajności.
Jaka jest pyłkodajność klonu tatarskiego?
Dostępne dane mieszczą się w zakresie od 8 do 27 kg pyłku z hektara. Pszczoły zbierają pyłek z jego kwiatów razem z nektarem.
Kiedy kwitnie klon tatarski?
Najczęściej zakwita w drugiej połowie maja, już po rozwoju liści. Kwitnienie pojedynczego drzewa lub krzewu trwa zwykle około dwóch tygodni, a w chłodniejszych regionach może przesunąć się na początek czerwca.
Jaki kolor mają obnóża pyłkowe z klonu tatarskiego?
Obnóża pyłkowe formowane przez pszczoły z pyłku klonu tatarskiego są jasnożółte.
Czy klon tatarski może być źródłem spadzi?
Może, ale nie ma wiarygodnych danych pozwalających uznać go za regularny i przewidywalny pożytek spadziowy dla pasieki.
Czy warto sadzić klon tatarski przy pasiece?
Warto sadzić go jako składnik zróżnicowanych nasadzeń późnowiosennych. Dobrze sprawdza się w większych grupach, pasach zieleni i żywopłotach, szczególnie na stanowiskach słonecznych oraz okresowo suchych.
Czy klon ginnala to klon tatarski?
W aktualnym ujęciu taksonomicznym klon ginnala jest uznawany za podgatunek: Acer tataricum subsp. ginnala. Nie należy jednak automatycznie przenosić jego cech ani danych o wydajności pożytkowej na formę podstawową Acer tataricum.
Atlas roślin pożytkowych jest bazą danych chronioną na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych; jej producentem jest Operator serwisu. Pobieranie lub wtórne wykorzystanie całości albo istotnej części zawartości atlasu, a także powtarzalne pobieranie jego nieistotnych części prowadzące do odtworzenia tej zawartości, wymaga zgody Operatora (§ 23 Regulaminu). Korzystanie z pojedynczych wpisów na własne potrzeby jest dozwolone.