Informacja: Podagrycznik silnie rozrasta się kłączami i po zadomowieniu jest trudny do usunięcia. Nie należy wprowadzać go do ogrodu wyłącznie jako rośliny dla pszczół. Lepiej pozostawić do zakwitnięcia część już istniejącego stanowiska, o ile nie zagraża ono innym uprawom lub cennym roślinom.
Charakterystyka
Podagrycznik pospolity, nazywany też śnitką, jest rodzimą byliną z rodziny selerowatych. Rozrasta się długimi podziemnymi kłączami i często tworzy zwarte łany. Wzniesione, bruzdowane i puste w środku pędy kwiatostanowe osiągają zwykle 30–100 cm wysokości. Dolne liście są długoogonkowe i najczęściej podwójnie trójdzielne, z nierówno piłkowanymi, jajowatymi listkami; liście wyżej na łodydze są mniejsze i trójdzielne. Drobne, przeważnie białe kwiaty są zebrane w szerokie baldachy złożone. Owoce to niewielkie, brunatniejące rozłupnie.
Siedlisko
To bardzo pospolity, rodzimy gatunek Polski. Występuje przede wszystkim w żyznych lasach liściastych i łęgowych, zaroślach, na skrajach lasów, przy ogrodzeniach, drogach oraz w parkach i ogrodach. Najlepiej rośnie na glebach świeżych lub wilgotnych, próchnicznych i zasobnych w azot; dobrze znosi półcień i cień. Dzięki kłączom szybko zajmuje wolną przestrzeń, dlatego w ogrodach bywa szczególnie uciążliwym chwastem.
Kalendarz kwitnienia
kalendarz kwitnienia · V-VII
Terminy są ogólnopolskie. O ile kwitnienie może być opóźnione w Twoim rejonie, podpowie Mapa kwitnienia Polski (kwitnienie rzepaku i start wegetacji z obserwacji satelitarnej).
Ocena pożytkowa
nektar
pyłek
spadź
Pewność parametrów: niska.
Znaczenie pszczelarskie
Podagrycznik dostarcza pszczołom przede wszystkim nektaru, a w mniejszym stopniu także pyłku. Otwarte, drobne kwiaty w dużych baldachach są dostępne dla wielu owadów, lecz pojedynczy kwiat produkuje niewiele cukrów nektaru. Znaczenie dla pasieki zależy więc głównie od wielkości kwitnących płatów. Roślina może uzupełniać pożytek na obrzeżach lasów, w zaroślach i na zaniedbanych terenach w okresie późnej wiosny oraz wczesnego lata, ale nie jest gatunkiem dającym podstawy do planowania towarowego miodobrania. Brakuje wiarygodnych danych pozwalających określić jej wydajność miodową lub pyłkową w kg/ha w Polsce.
Galeria
Zdjęcia gatunku
Najczęstsze pytania - Podagrycznik pospolity a pszczoły
Czy podagrycznik pospolity jest miododajny?
Tak, jego kwiaty dostarczają nektaru. Jest jednak pożytkiem uzupełniającym, którego znaczenie rośnie przede wszystkim tam, gdzie roślina tworzy duże, kwitnące płaty.
Jaka jest wydajność miodowa podagrycznika?
Nie ma wiarygodnej wartości wydajności miodowej podagrycznika w kg/ha dla warunków Polski. Badania potwierdzają produkcję cukrów nektaru, ale nie pozwalają przeliczyć jej na pewny plon miodu z hektara.
Czy podagrycznik daje pszczołom pyłek?
Tak, kwiaty dostarczają również pyłku, ale jego wartość jest oceniana wyraźnie niżej niż wartość nektarowa. Brakuje danych o wydajności pyłkowej w kg/ha.
Kiedy kwitnie podagrycznik pospolity?
W Polsce najczęściej kwitnie w czerwcu i lipcu, a na części stanowisk pierwsze kwiatostany mogą pojawiać się już w maju.
Czy pszczoły miodne mogą korzystać z kwiatów podagrycznika?
Tak. Drobne kwiaty są zebrane w otwarte baldachy, więc nektar i pyłek są dostępne także dla owadów o krótszym aparacie gębowym.
Czy podagrycznik ma znaczenie jako pożytek leśny?
Może uzupełniać bazę pokarmową pszczół na obrzeżach lasów liściastych, w zaroślach i na prześwietlonych stanowiskach. Nie jest jednak pożytkiem gwarantującym towarowe miodobranie.
Czy warto sadzić podagrycznik specjalnie dla pszczół?
Zwykle nie. Gatunek bardzo łatwo rozprzestrzenia się przez kłącza i może szybko opanować rabaty oraz sąsiednie fragmenty ogrodu. Lepszym rozwiązaniem jest wykorzystanie już istniejących stanowisk.
Czy można pozostawić podagrycznik nieskoszony na czas kwitnienia?
Tak, jeśli rośnie w miejscu, gdzie nie będzie przeszkadzał. Pozostawienie części istniejącego płatu do przekwitnięcia pozwala owadom wykorzystać jego nektar i pyłek bez celowego rozszerzania stanowiska.
Czy podagrycznik rośnie w cieniu?
Dobrze znosi półcień i cień, dlatego jest częsty w żyznych lasach liściastych, zaroślach, parkach i pod drzewami. Najsilniej rozrasta się na glebach świeżych, wilgotnych i zasobnych w próchnicę.
Atlas roślin pożytkowych jest bazą danych chronioną na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych; jej producentem jest Operator serwisu. Pobieranie lub wtórne wykorzystanie całości albo istotnej części zawartości atlasu, a także powtarzalne pobieranie jego nieistotnych części prowadzące do odtworzenia tej zawartości, wymaga zgody Operatora (§ 23 Regulaminu). Korzystanie z pojedynczych wpisów na własne potrzeby jest dozwolone.