Informacja: Nie należy przenosić informacji o spadzi ani o zbiorze pyłku z innych gatunków sosen na sosnę długoigielną. Obecność producentów spadzi, skala ich występowania i znaczenie dla pasieki zależą od konkretnego gatunku drzewa oraz lokalnych warunków.
Charakterystyka
Sosna długoigielna, nazywana też sosną błotną, jest dużym drzewem iglastym pochodzącym z południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych. Ma zwykle prosty pień i luźną koronę, która u starszych drzew skupia się wysoko. Jej najbardziej rozpoznawalną cechą są bardzo długie, ciemnozielone igły zebrane po trzy; osiągają zwykle około 20–45 cm długości. Szyszki są duże, podłużnie jajowate, najczęściej długości 15–25 cm. Młode rośliny przez kilka lat mogą pozostawać w fazie trawiastej, tworząc przy ziemi gęsty pęk długich igieł.
Siedlisko
Gatunek jest rodzimy dla południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych, od Wirginii i Florydy po wschodni Teksas. Rośnie przede wszystkim na ciepłych, silnie nasłonecznionych stanowiskach, zwykle na ubogich, piaszczystych i dobrze przepuszczalnych glebach. Naturalne zbiorowiska tej sosny są związane z okresowym oddziaływaniem ognia. W Polsce nie jest gatunkiem rodzimym ani ważnym drzewem leśnym; może być spotykana najwyżej w kolekcjach dendrologicznych i ogrodach botanicznych.
Ocena pożytkowa
Pewność parametrów: brak danych.
Znaczenie pszczelarskie
Sosna długoigielna jest rośliną wiatropylną, dlatego nie stanowi źródła nektaru i nie może być pożytkiem nektarowym. W ojczyźnie uwalnia pyłek pod koniec zimy i wiosną, lecz brak danych potwierdzających jego praktyczne znaczenie dla pszczoły miodnej w Polsce. Gatunek występuje tu zbyt rzadko, aby tworzyć pożytek dla pasiek. Nie ma również podstaw do przypisywania mu wartości spadziowej na podstawie obserwacji prowadzonych na innych sosnach.
Najczęstsze pytania - Sosna długoigielna a pszczoły
Czy sosna długoigielna jest miododajna?
Nie. Sosna długoigielna jest gatunkiem wiatropylnym i nie dostarcza pszczołom nektaru kwiatowego.
Czy sosna długoigielna produkuje pyłek?
Tak, tworzy męskie szyszki wytwarzające pyłek przenoszony przez wiatr. Nie ma jednak wiarygodnych danych, że Pinus palustris stanowi w Polsce użytkowy pożytek pyłkowy dla pszczoły miodnej.
Kiedy pyli sosna długoigielna?
W naturalnym zasięgu pyłek jest uwalniany od końca lutego do początku kwietnia, przeciętnie najintensywniej w marcu. Termin pylenia okazów rosnących w Polsce może być odmienny i zależy od pogody oraz lokalizacji.
Czy z sosny długoigielnej można uzyskać miód spadziowy?
Brak wiarygodnych danych potwierdzających znaczący pożytek spadziowy z tego gatunku w Polsce. Miód spadziowy z drzew iglastych zależy od masowego pojawu odpowiednich owadów ssących, a nie od samej obecności sosny.
Czy sosna błotna i sosna długoigielna to ten sam gatunek?
Tak. Nazwy odnoszą się do Pinus palustris Mill.; w polskich opracowaniach botanicznych spotykana jest przede wszystkim nazwa sosna długoigielna.
Czy sosna długoigielna ma znaczenie dla polskiej pasieki?
Zasadniczo nie. Jest w Polsce gatunkiem obcym i rzadko uprawianym, głównie w kolekcjach dendrologicznych, dlatego nie tworzy powierzchni mogących zapewnić pożytek pszczeli.
Atlas roślin pożytkowych jest bazą danych chronioną na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych; jej producentem jest Operator serwisu. Pobieranie lub wtórne wykorzystanie całości albo istotnej części zawartości atlasu, a także powtarzalne pobieranie jego nieistotnych części prowadzące do odtworzenia tej zawartości, wymaga zgody Operatora (§ 23 Regulaminu). Korzystanie z pojedynczych wpisów na własne potrzeby jest dozwolone.