Informacja: Świerk syberyjski jest blisko spokrewniony ze świerkiem pospolitym i w części opracowań bywa ujmowany jako jego podgatunek lub forma geograficzna. Parametrów pożytkowych, zwłaszcza dotyczących spadzi, nie należy jednak automatycznie przenosić ze świerka pospolitego na Picea obovata.
Charakterystyka
Świerk syberyjski jest dużym, zwykle wąskostożkowatym drzewem osiągającym w naturalnym zasięgu do około 40 m wysokości. Ma ciemnoszarą, nieregularnie łuszczącą się korę oraz krótkie, czterokanciaste, ostro zakończone igły długości najczęściej około 1–2 cm. Młode pędy są jasne, żółtawobrązowe i początkowo wyraźnie owłosione. Dojrzałe szyszki są walcowate lub jajowato-walcowate, zwykle mają 5–11 cm długości; ich łuski nasienne są gładkie, całobrzegie i zaokrąglone na szczycie. Gatunek jest bardzo podobny do świerka pospolitego, dlatego rozpoznawanie pojedynczych okazów bywa trudne.
Siedlisko
Naturalny zasięg świerka syberyjskiego obejmuje północną Europę, rozległe obszary Rosji, Syberię, rosyjski Daleki Wschód i Mongolię. Rośnie przede wszystkim w chłodnym klimacie umiarkowanym i kontynentalnym, często jako składnik lasów borealnych. Jest odporny na silne mrozy, natomiast źle znosi długotrwałe susze. W Polsce nie jest gatunkiem rodzimym; spotyka się go rzadko, głównie w arboretach, kolekcjach dendrologicznych i nasadzeniach ozdobnych, bez istotnego znaczenia w gospodarce leśnej.
Kalendarz kwitnienia
kalendarz kwitnienia · V-VI
Terminy są ogólnopolskie. O ile kwitnienie może być opóźnione w Twoim rejonie, podpowie Mapa kwitnienia Polski (kwitnienie rzepaku i start wegetacji z obserwacji satelitarnej).
Ocena pożytkowa
Pewność parametrów: brak danych.
Znaczenie pszczelarskie
Świerk syberyjski nie stanowi pożytku nektarowego, ponieważ jego wiatropylne organy rozrodcze nie produkują nektaru. W maju uwalnia pyłek, jednak brak podstaw, aby traktować ten gatunek jako rozpoznawalne źródło pyłku użytkowego dla rodzin pszczelich. Potencjalne znaczenie może mieć wyłącznie spadź powstająca po żerowaniu określonych owadów ssących, ale dla świerka syberyjskiego nie potwierdzono w Polsce regularnych pożytków spadziowych. Z uwagi na rzadką uprawę gatunek nie ma praktycznego znaczenia dla planowania bazy pożytkowej pasieki.
Najczęstsze pytania - Świerk syberyjski a pszczoły
Czy świerk syberyjski jest miododajny?
Nie jest rośliną nektarodajną. Jako gatunek nagonasienny i wiatropylny nie wytwarza nektaru dostępnego dla pszczół.
Kiedy pyli świerk syberyjski?
Pylenie przypada głównie na maj. W chłodniejszych miejscach lub podczas opóźnionej wiosny może trwać do początku czerwca.
Czy świerk syberyjski dostarcza pszczołom pyłku?
Drzewo produkuje pyłek przenoszony przez wiatr, ale brak wiarygodnych danych o jego regularnym zbiorze przez pszczoły miodne oraz o wydajności pyłkowej gatunku. Nie jest to pożytek pyłkowy o potwierdzonym znaczeniu pasiecznym.
Czy ze świerka syberyjskiego może powstać miód spadziowy?
Teoretycznie tak, jeśli na drzewach wystąpią owady ssące wydalające spadź. Nie ma jednak danych potwierdzających regularne, użytkowe pożytki spadziowe z Picea obovata w Polsce.
Czy świerk syberyjski ma znaczenie dla pasieki w Polsce?
Zwykle nie. Gatunek jest w Polsce rzadko sadzony i nie zapewnia nektaru, a jego wartość pyłkowa oraz spadziowa dla pszczelarstwa nie została wiarygodnie potwierdzona.
Czym świerk syberyjski różni się od świerka pospolitego?
Jest do niego bardzo podobny, ale zwykle ma krótsze igły, jaśniejsze i początkowo owłosione młode pędy oraz mniejsze szyszki z zaokrąglonymi, całobrzegimi łuskami. Rozróżnienie obu taksonów może być trudne.
Atlas roślin pożytkowych jest bazą danych chronioną na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych; jej producentem jest Operator serwisu. Pobieranie lub wtórne wykorzystanie całości albo istotnej części zawartości atlasu, a także powtarzalne pobieranie jego nieistotnych części prowadzące do odtworzenia tej zawartości, wymaga zgody Operatora (§ 23 Regulaminu). Korzystanie z pojedynczych wpisów na własne potrzeby jest dozwolone.