Informacja: Wrotycz maruna nie jest tym samym gatunkiem co wrotycz pospolity (Tanacetum vulgare). Nazwa „złocień maruna” odnosi się do tego samego gatunku i wynika ze starszego ujęcia taksonomicznego.
Charakterystyka
Wrotycz maruna, nazywany także złocieniem maruna, jest silnie aromatyczną byliną dorastającą najczęściej do 30–60 cm. Tworzy wyprostowane, zwykle rozgałęzione w górze pędy oraz jasnozielone liście, głęboko pierzasto podzielone i karbowano ząbkowane. Na szczytach pędów rozwijają się luźne skupienia niewielkich koszyczków o żółtym środku z kwiatów rurkowatych i białych kwiatach języczkowych; wyglądem przypominają drobne stokrotki lub margerytki.
Siedlisko
Gatunek pochodzi z południowo-wschodniej Europy i zachodniej Azji. W Polsce jest rośliną obcą, często uprawianą jako ozdobna i zielarska, a miejscami zadomowioną oraz dziczejącą. Spotyka się go przede wszystkim przy zabudowaniach, płotach i drogach, na nieużytkach, w miejscach ruderalnych oraz w pozostałościach dawnych upraw. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych lub lekko ocienionych, na glebach przepuszczalnych.
Kalendarz kwitnienia
kalendarz kwitnienia · VI-X
Terminy są ogólnopolskie. O ile kwitnienie może być opóźnione w Twoim rejonie, podpowie Mapa kwitnienia Polski (kwitnienie rzepaku i start wegetacji z obserwacji satelitarnej).
Ocena pożytkowa
nektar
pyłek
spadź
Pewność parametrów: niska.
Znaczenie pszczelarskie
W okresie lata i wczesnej jesieni koszyczki maruny mogą być odwiedzane przez owady zbierające nektar i pyłek. Z perspektywy pasieki jest to jednak pożytek pomocniczy o lokalnym znaczeniu: roślina zwykle występuje pojedynczo albo w małych skupieniach, nie tworząc powierzchni zdolnych zapewnić większy dopływ nektaru. Może uzupełniać bazę pokarmową owadów w ogrodach i na terenach ruderalnych, ale nie należy oczekiwać po niej miodu odmianowego ani określać jej wydajności hektarowej bez danych z konkretnych upraw.
Gdzie ją uprawiają - wg województw
uprawy (ARiMR 2026)
Uprawy: zadeklarowana powierzchnia działek rolnych (ARiMR/GSA), zsumowana ze wszystkich odmian tej samej rośliny.
Sprawdź, ile tego pożytku rośnie w zasięgu Twojej pasieki
Powyższy rozkład to podsumowanie tych samych danych BDL i ARiMR/GSA, które napędzają naszą interaktywną mapę — sprawdź konkretny promień lotu pszczół wokół pasieki, nie tylko sumę dla całego województwa.
Najczęstsze pytania - Wrotycz maruna a pszczoły
Czy wrotycz maruna i złocień maruna to ta sama roślina?
Tak. Obie nazwy odnoszą się do gatunku Tanacetum parthenium (L.) Sch.Bip. Nazwa „złocień maruna” jest nadal spotykana, mimo że aktualnie gatunek zalicza się do rodzaju Tanacetum.
Czy wrotycz maruna jest tym samym co wrotycz pospolity?
Nie. Wrotycz pospolity to Tanacetum vulgare, a wrotycz maruna to Tanacetum parthenium. Są to odrębne gatunki, różniące się wyglądem, zapachem i znaczeniem użytkowym.
Czy wrotycz maruna jest miododajny?
Kwiaty mogą dostarczać owadom nektaru, ale brak wiarygodnych danych o wydajności miodowej tego gatunku w kg/ha. Maruna jest przede wszystkim pożytkiem uzupełniającym w ogrodach i na siedliskach ruderalnych, a nie rośliną towarową dla pasieki.
Czy pszczoły zbierają pyłek z wrotyczu maruny?
Pyłek jest dostępny w żółtych kwiatach rurkowatych koszyczka, jednak brak polskich danych o wydajności pyłkowej oraz o jego znaczeniu w obnóżach pszczoły miodnej. Nie należy traktować maruny jako pewnego źródła pyłku dla pasieki.
Kiedy kwitnie wrotycz maruna?
W polskich warunkach zwykle kwitnie od czerwca do października. Długość i intensywność kwitnienia zależą od pogody, stanowiska oraz pielęgnacji roślin uprawianych w ogrodzie.
Czy wrotycz maruna jest rodzimy w Polsce?
Nie. Jest gatunkiem obcym dla polskiej flory, uprawianym jako roślina ozdobna i zielarska, a miejscami także zadomowionym oraz dziczejącym.
Czy warto sadzić wrotycz marunę w ogrodzie dla zapylaczy?
Może być użytecznym uzupełnieniem nasadzeń dzięki długiemu kwitnieniu i łatwej uprawie. Dla pszczół miodnych większą wartość uzyskają jednak większe, zwarte nasadzenia roślin o dobrze potwierdzonej wydajności nektarowej i pyłkowej.
Atlas roślin pożytkowych jest bazą danych chronioną na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych; jej producentem jest Operator serwisu. Pobieranie lub wtórne wykorzystanie całości albo istotnej części zawartości atlasu, a także powtarzalne pobieranie jego nieistotnych części prowadzące do odtworzenia tej zawartości, wymaga zgody Operatora (§ 23 Regulaminu). Korzystanie z pojedynczych wpisów na własne potrzeby jest dozwolone.